استراتژی بازی تیمی در حکم

تیم تو کیست

در حکم چهار بازیکن دو تیم دو نفره می‌سازند. تو در جنوب می‌نشینی و هم‌تیمی‌ات در شمال، درست روبه‌روی تو؛ حریف اول در شرق و حریف دوم در غرب قرار دارند. چون هم‌تیمی‌ها روبه‌روی هم می‌نشینند، بین هر دو هم‌تیمی یک حریف قرار دارد و همین چیدمان است که همکاری تیمی را در حکم این‌قدر مهم می‌کند. اگر با پایه‌ها آشنا نیستی، اول حکم برای مبتدی‌ها را ببین.

همکاری اخلاقی، فقط با بازیِ قانونی

مهم‌ترین اصل این صفحه این است: همکاری تیمی در حکم باید کاملاً سالم و منصفانه باشد. علامت‌های مخفی، اشاره، حرف زدن رمزی یا هر نوع تقلب، هم خلاف قواعد بازی است و هم لذت آن را از بین می‌برد. تمام هماهنگیِ درست از راهِ خودِ کارت‌هایی اتفاق می‌افتد که روی زمین بازی می‌شوند؛ یعنی تو و هم‌تیمی‌ات فقط با تماشای بازیِ عمومی و آشکارِ یکدیگر پیام می‌گیرید، نه با چیزی پنهانی. همه‌ی نکته‌های این صفحه بر همین اساس نوشته شده‌اند.

روی دستِ برنده‌ی هم‌تیمی‌ات سوار نشو

یکی از رایج‌ترین اشتباه‌های تیمی این است که وقتی هم‌تیمی‌ات همان دست را دارد می‌برد، تو هم یک کارتِ بزرگ رویش می‌گذاری. این کار بی‌فایده است، چون دست به هر حال به تیم شما می‌رسد و تو فقط یک کارتِ قوی را بی‌جهت خرج کرده‌ای. اگر می‌بینی کارتِ هم‌تیمی‌ات در آن دست بالاترین است، یک کارتِ کوچک و کم‌ارزش بریز و کارت‌های بزرگت را برای دست‌های بعد نگه دار.

به نقطه‌ی قوت هم‌تیمی‌ات هدایت کن

وقتی رهبریِ دست با توست، یعنی تو دستِ قبل را برده‌ای و باید کارتِ شروع را بگذاری، سعی کن خالی را انتخاب کنی که به سود تیم است. اگر از روی بازیِ قبلی متوجه شده‌ای که هم‌تیمی‌ات در یک خال قوی است یا حکم‌های خوبی دارد، می‌توانی طوری بازی کنی که فرصتِ استفاده از آن قوت به او برسد. این همان «هدایت به نقطه‌ی قوت» است و کاملاً از روی مشاهده‌ی بازیِ آشکار انجام می‌شود.

حکم را عاقلانه نگه دار

حکم‌ها منبع مشترکِ تیم هستند. اگر هم‌تیمی‌ات در حال بریدن یک دست با حکم است، لازم نیست تو هم حکم بزنی؛ آن حکم را برای موقعیتی نگه دار که واقعاً به آن نیاز داری. از سوی دیگر، اگر بدانی هم‌تیمی‌ات از یک خال خالی شده، می‌توانی با شروعِ همان خال به او فرصت بدهی که با حکمش دستِ حریف را ببرد. مدیریتِ هماهنگِ حکم‌ها بین دو هم‌تیمی، یکی از قوی‌ترین سلاح‌های یک تیم است. مرور کلیِ این موضوع را در استراتژی بازی حکم هم می‌بینی.

بخوان که هم‌تیمی از کدام خال خالی است

وقتی یک بازیکن نمی‌تواند از خالِ شروع‌شده پیروی کند و به‌جایش حکم می‌زند یا کارتِ خالِ دیگری می‌ریزد، به تو یک اطلاعِ عمومی و ارزشمند می‌دهد: او از آن خال خالی شده است. با دنبال کردنِ همین نشانه‌ها می‌توانی بفهمی هم‌تیمی‌ات یا حریفانت از کدام خال‌ها کارت ندارند. این خواندنِ بازی کاملاً قانونی است، چون فقط بر پایه‌ی کارت‌هایی است که همه دیده‌اند. با این آگاهی می‌توانی تصمیم بگیری کدام خال را شروع کنی تا به سود تیمت تمام شود.

مثالی از هماهنگی درست

فرض کن خالِ شروع دل است و حکم پیک. اگر هم‌تیمی‌ات پیش از تو آسِ دل را گذاشته و هیچ حکمی هنوز بازی نشده، آن دست عملاً برای تیم شما برنده است؛ پس تو به‌جای گذاشتنِ شاهِ دل، یک کارتِ کوچکِ دل می‌ریزی و کارتِ قوی‌ات را نگه می‌داری. اما اگر یک حریف دو پیک، یعنی یک حکمِ کوچک، روی زمین بگذارد، آن دست از دست شما در می‌رود مگر این‌که تو حکمِ بزرگ‌تری داشته باشی؛ اینجاست که باید تصمیم بگیری آیا ارزشش را دارد که حکمت را خرج کنی. برای مرور این‌که چرا حکمِ کوچک از کارتِ بزرگِ غیرحکم می‌برد، به ارزش و ترتیب کارت‌ها نگاه کن.

• روی دستی که هم‌تیمی‌ات دارد می‌برد، کارتِ بزرگ نگذار.
• هنگام رهبری، به نقطه‌ی قوتِ هم‌تیمی‌ات فرصت بده.
• حکم‌ها را هماهنگ و بجا خرج کنید تا هدر نروند.
• از روی بازیِ آشکار بخوان چه کسی از کدام خال خالی است.
• هرگز از علامت مخفی یا تقلب استفاده نکن؛ فقط بازیِ قانونی.

همکاری تیمیِ سالم شانس برد شما را بیشتر می‌کند، اما مثل هر بخش دیگر حکم، برد را تضمین نمی‌کند. بهترین راه برای تمرین این هماهنگی، بازی کردن است؛ همین حالا با بازی رایگان حکم در کنار هم‌تیمی‌ات یک مسابقه را شروع کن. برای پرسش‌های بیشتر هم سؤالات متداول حکم را ببین.